Ministranci

Określenie ministrant pochodzi od łac. ministrare oznaczającego służyć. Ministrant to zazwyczaj młoda osoba świecka, która po stosownym ustanowieniu może uczestniczyć bliżej świętych obrzędów, tym samym reprezentując wiernych wokół ołtarza oraz pomagać celebransowi.
Strój ministranta stanowią: komża, sutanka i kołnierz (w kolorach danego okresu lit.), lub alba przepasana cingulum.
Ministranci, zgrupowani w parafialnych wspólnotach ministranckich, powinni być zawsze objęci szeroką formacją; zarówno liturgiczną jak i ludzką, wspólnotową, kierowaną przez Opiekuna grupy i pomagających mu animatorów.

Zadania ministrantów w czasie liturgii

Do głównych zadań ministrantów wobec celebransa (mają one charakter pomocniczy) należą:
pomoc w ubraniu celebransa w szaty liturgiczne, nierzadko przygotowanie ksiąg i liturgii pod względem technicznym (obie powyższe funkcje spełnia zazwyczaj kościelny-zakrystian), przynoszenie świec, wina, chleba, naczyń liturgicznych do ołtarza, bycie przykładem w postawach, gestach, słowach, dawanie znaku dzwonkiem, celem przypomnienia zmiany postawy. Wyróżnia się następujące funkcje ministranckie:

  • ministrant ołtarza:
    • przynoszący dary ofiarne (minister missae),
    • posługujący do ksiąg (Mszał itp.) (minister libri),
    • ministrant kadzidła (turyferariusz),
    • ministrant łódki (nawikulariusz),
    • ministrant krzyża (krucyferariusz),
    • ministrant światła (ceroferariusz),
  • lektor,
  • kantor,
  • psałterzysta